Drank

”Kinderen en dronken mensen zijn de enigen die echt de waarheid spreken”. Deze uitspraak wordt, in verschillende vormen veel toegepast. Niet zozeer als waarschuwing maar eerder als aanmoediging. Maar de suggestie dat we drank nodig hebben om ons eerlijk uit te drukken is een gevaarlijke.

Is het omdat we, als we nuchter zijn de mensen om ons heen niet vertrouwen? Of durven we nuchter gewoon niet onszelf te laten zien? En in hoeverre is de dronken ons echt ons?

Ik weet dat er bij belangrijke bijeenkomsten in het Pre-Romeinse Europa er veel drank rond ging. Samen drinken werd geacht als een goede manier om de onderlinge band te versterken.  Het was meestal nadat iedereen goed in het zuur zat dat er afspraken werden gemaakt, van oorlogvoering en belastinginning tot huwlijken en persoonlijke vetes. Alles werd bespreekbaar na een gezellige portie drank.

Hierin gold, net als bij alles dat men zelf verantwoordelijk was. Als iemand te ver ging en tijdens de gezelligheid in slaap viel, of zich de volgende ochtend niets meer kon herinneren, dan was dit een kenteken van grote zwakte. De desbetreffende persoon moest dan ook alle betrokkenen langs en zich verontschuldigen EN bevestigen dat de gemaakte afspraken nagekomen zouden worden.

Ook dronken ben je verantwoordelijk voor wat je zegt en doet.

In de moderne tijd heeft alcohol een andere functie ingenomen. Bij officiële gelegenheden is het zelden gepast om je het kats-lazerus te drinken. Maar bij sociale gelegenheden is het vrijwel verplicht.

Als je bij een feestje liever geen alcohol nuttigt, moet je om de een of andere reden met een smoes komen. En ”ik vind het gewoon niet lekker” of ”heb ik vanavond geen zin in” tellen helaas niet. Alcohol verandert onze hersenwerking. Remmingen komen vanzelf los, dit is deels direct door de alcohol, maar ook voor een relevant deel de rol die drank heeft gekregen in onze samenleving. Bij een experiment waar jongeren onbewust alcoholvrij dronken toonden ze niet alleen dezelfde symptomen als met alcohol, maar na geïnformeerd te zijn over het gebrek aan alcohol rapporteerden ze nog steeds dezelfde symptomen.

Hoeveel is dus alcohol, en hoeveel wat we beweren dat alcohol doet? Dit is een moeilijke vraag die ik zonder een groot aantal wetenschappelijke onderzoeken niet ga behandelen.

Tot dusver allemaal leuk een aardig, maar zoals met alle drugs, is alcohol niet zonder risico.

We kennen allemaal de dronken lallende pikkies die op straat ruzie zoeken en spullen breken. Dit schrijf ik niet toe aan alcohol, maar aan aso’s op zoek naar een smoesje.

De meesten van ons zullen ook ergere verhalen kennen. Jongeren die zichzelf in een coma drinken, eenzame ouderen die zich naar een vroege dood druppelen. Maar ook jonge, anderzijds fysiek gezonde mensen die door middel van drank hun problemen voor zich uit schuiven, met alle gevolgen van dien.

Ik houd van drank, maar zoals met alles is persoonlijke verantwoordelijkheid key. Ik ben van plan op deze pagina anekdotes te verzamelen over wat er gebeurd als je deze verantwoordelijkheid ontloopt. Mocht iemand zo’n verhaal kennen deel ik hem graag. Met toestemming uiteraard.

Geniet, en drink met mate

en goede drank, samen met maarten 😉

Advertenties

2 gedachtes over “Drank

  1. Ik drink niet vaak, maar dan meestal wel relatief veel. Ik probeer vooral te waken dat ik, wanneer ik weer eens in een diepe dip zit, afhankelijk wordt van drank. Heb ik zien gebeuren, mag ik mijzelf niet laten gebeuren.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s