Even Escapisme

Zo af en toe moet je gewoon schijt hebben aan wat realistisch is, aan wat kan. En gewoon even ontsnappen.

 

Vandaar deze post, een beschrijving van een fictieve modern Heidense staat, Heideland.

 

Mensen zijn ingedeeld in Sibbes. Deze functioneren een beetje als de zuilen ten tijde van de Verzuiling. Het is mogelijk maar zeldzaam om lid te zijn van meer dan 1 sibbe tegelijkertijd. Sommige Sibbes hebben een duidelijk leiderschap die in de grote lijnen keuzes maakt, anderen laten alle volle leden meepraten of zelfs meestemmen, en een klein aantal indivualisten-Sibbes gaan prat op de persoonlijke autonomie van ieder van hun leden, en vormen eigenlijk alleen formeel een verband. Over het algemeen is er een verschil tussen aspirant-leden, volle leden, en raadsleden. Hoe deze verschillen precies ingevuld worden verschilt weer per sibbe. Een kind is automatisch aspirant lid van alle Sibbes waar de ouders lid van zijn, en de opvoeding is dan ook de verantwoordelijkheid van de gehele Sibbe. . Meestal word een kind vol lid van de Sibbe waar hij of zij bij is opgegroeid wanneer hij heeft bewezen verantwoordelijk genoeg te zijn om eigen keuzes te maken. Wanneer dit precies is hangt af van de Sibbe.

Binnen de Sibbe zijn er rituelen om aan te geven dat iemand volledig lid is geworden. Per sibbe verschilt welke mate van hiërarchie en samenhang er is. De meesten blijven in de Sibbe waarin ze geboren zijn, maar besluiten eruit te gaan ”in good standing” is mogelijk. Uit een sibbe getrapt worden is een enorm hoge straf, weggelegd voor eedbrekers en eerlozen, waarin iemand buiten de samenleving komt te staan. Zo iemand heeft beperkte rechten en kan alleen op basis van zijn eigen naam en reputatie ergens aanspraak op doen.Opgenomen worden in een andere Sibbe daarna is lastig, maar niet onmogelijk.

In sociale omgang worden mensen veelal beoordeeld op basis van de reputatie van hun sibbe.

 

Elke Sibbe heeft de mogelijkheid om zichzelf te vertegenwoordigen op het Ding (gemeente) het Hoge Ding (provincie) en het Allding (Nationaal). Veel Sibbes werken samen om een sterkere vertegenwoordiging bij het Hoge Ding en het Allding te krijgen.

Bij alle Dingen wordt er vertrouwd op de expertise van professionals in het veld. Elk vakgebied heeft een Gilde, die erop gericht is hun vakgebied te ontwikkelen en te verbeteren ter bate van iedereen. Bij elke Ding vergadering wordt er door iedereen die meedoet een zware eed afgelegd. Waar ze beloven in al hun keuzes te laten leiden door eer en geweten, de meeste Ding plaatsen hebben de runes Tiwaz en Othal duidelijk vertegenwoordigd, bij het alding in de vorm van een bindrune die op zegels en vlaggen staan. Om de deelnemers te helpen te handelen met oog op het recht van Tiwaz, en het erfgoed van Othal te onthouden.

 

 

Op het gebied van geloof heerst in de kern persoonlijke vrijheid. Sommige Sibbes hebben een duidelijker religieus karakter dan anderen. Maar zolang iemand zijn of haar woord nakomt, en de Wyrd van hun samenleving versterkt, wordt er niet enorm veel belang gehecht aan het daadwerkelijke geloof van diegene. Religieuzere Sibbes gaan er prat op dat er uit hun gelederen vaak Gothi’s naar voren komen. Een Gothi is een formele titel waarvoor je in aanmerking komt als een relevant aantal mensen zegt naar jou toe te gaan voor spirituele of religeuze raad of handelingen. Om door de staat erkent te worden dien je een lang traject af te leggen waarin je eerbaarheid en je kennis onder proef wordt genomen. Met een oficieel certificaat krijg je de mogelijkheid om rituelen van Sibbes te leiden. Voor welke gelegenheid er een officieel ritueel is, hang af van de Sibbe. Maar het gevolg van een geleid ritueel wordt waar relevant erkent door de staat en de Sibbes die de betreffende Sibbe in goede reputatie achten.

 

 

Sibbes zorgen over het algemeen voor het levensonderhoud van al haar leden. Goederen worden vaak gepoold om onderling te verdelen. Op een aantal individualistischere Sibbes na geven de meesten een onvoorwaardelijk bestaansminimum aan hun leden. Echte tekorten zijn er feitelijk nooit omdat er brede tevredenheid heerst. Er heerst geen status aan materiele bezittingen en vrijwel iedereen is meer dan bereid het meeste goed te delen.

Geld is nog beperkt in gebruik, en dan ook alleen als beperkt handelsmiddel. Digitaal geld wordt binnen Heideland niet meer gebruikt, en het concept schuld is iets waar reizigers bij het haardvuur kinderen en volwassenen mee verbazen en angst mee aanjagen. De kunstvoorwerpen en ambacht producten van Heideland zijn in het buitenland grof geld waard, en vormen een groot onderdeel van de export, samen nieuwe ontwikkelingen op het gebied van lokale energieopwekking. Aangezien de meeste Sibbes zelfvoorzienend zijn op het gebied van primaire levensbehoeften bestaat de import vooral uit luxeproducten.

 

Internationaal is Heideland overwegend isolationistisch. Het heeft een beperkt staand leger die vooral gericht is op het beheersen van calamiteiten in eigen land.

 

 

 

 

 

De Mijmeraar

Ik zit weer eens veel te denken aan de Mijmeraar. Mímir in de Noordse mythologie.

Ik kan nog niet echt aanwijzingen vinden van zijn cultus op continentaal Germania, maar toch begint hij me steeds meer aan te trekken.

Hij is de bewaker van de bron der wijsheid, waar Wodan zelf zijn oog uit zijn kas voor moest trekken om er een hoornvol uit te drinken. Hij is het wiens hoofd een belangrijke raadgever is voor diezelfde Wodan. Maar wat is hij voor ons mensen?

Volgens mij kan je hem in je leven uitnodigen door bewust te mijmeren. Reflecteren op het verleden, de toekomst en het heden overpeinzen, alle relevante informatie die je hebt verwerken. In die zin denk ikzelf vooral aan het niet laten meeslepen door emoties van het moment, niet reageren op een tijdelijke omstandigheid. Veel kan verloren gaan door niet tijdig reageren, door af te wachten. Maar dat is de prijs die betaald dient te worden voor de wijsheid.

Ik denk bijvoorbeeld aan de vele avonturen die de legers van het Westen in het Midden-Oosten hebben beleefd. Er wordt gereageerd op een beeld van een huidige situatie. Een heerser wordt van zijn troon gestoten, en dat was hem dan. Er is geen werkbaar plan om het land weer te laten heropbouwen, om de bewoners vertrouwen te geven in de toekomst, om stabiliteit en veiligheid te garanderen. Het gevolg is telkens even tragisch als voorspelbaar. De groep die je bewapende zijn de nieuwe vijanden.

De Mijmeraar roept op om niet direct te handelen, maar eerst een duidelijk plan van aanpak te hebben, eerst te wikken en wegen.

Ik heb wat dingen opgezocht van mensen die met hem werken. Volgens deze beoefenaars (waarvan ik er geen zelf ken) vraagt hij vaak een hoge prijs, die soms niet zo hoog lijkt op het eerste zicht. Één iets dat mij opvalt is dat er blijkbaar gevraagd word om zijn ´´ogen´´ in de wereld te zijn gedurende een dag. Wanneer alles wat je ziet ook door hem wordt gezien. Dit klingt enorm als het concept ´´horsing´´ waar een Godheid een menselijk lichaam in verschillende mate ´´berijdt´´. Zoals tijdens een cerimoniele dans bij verschillende natuurstammen, of wat er bij moderne famillieopstellingen gebeurt.

Iets anders dat mij enorm facineerd is een thema van leegte, of ultieme eenzaamheid. Voorbij het verlaten voelen, voorbij kwetsbaar, bang en eenzaam zijn. Het gevoel te hebben op geen enkele wijze in contact te staan met wie dan ook. Dit kan komen omdat Mijmeren iets is dat je alleen doet, het is praten zonder met iemand anders te communiceren. Het past ook sterk bij een bredere tradities van Orakels, die telkens buiten de maatschappij stonden. Niet gebonden waren aan de regels van enige rang of stand, en geen famillie verplichtingen hadden.

Een ander aspect is het uitschakelen van de zintuigen. Er zijn tegenwoordig een soort van afgesloten badkuipjes, waarin je kan drijven zonder iets te zien, horen, ruiken of voelen. Compleet afgesloten van de wereld. Het schijnt enorm te helpen bij visualiseren of anderzijds mediteren. Je zou kunnen zeggen dat je het pad volgt van het hoofd van De Mijmeraar.

Uiteindelijk denk ik dat meer invloed van de Mijmeraar nodig is, bij de wereld als geheel, bij het Heidendom zoals ik het nu ken en in mijn eigen leven. We moeten leren onszelf te behandelen als een wijze, grijze raadgever. Om niet te snel en te veel te willen, om ons niet te laten leiden door driften en temporale emoties. We vergeten veel te vaak om afstand te nemen van het moment, of van onze eigen positie.

Sluit je ogen, haal diep adem, ga RUSTIG door alle relevante informatie die je hebt heen, en maak daarna een besluit.