Bronnenmijmering

Over het algemeen leven wij met de nuttige illusie dat ieder van ons een op zichzelf staand individu is. Anderen zijn wellicht onderdeel van verschillende soorten van massa, maar wijzelf zijn uniek individueel.

sheeple
https://xkcd.com/610/

In spirituele kringen leeft er een ander concept. Een breed gedragen idee van ”wij zijn allemaal onderdeel van een onbevatbaar universeel AL”.

Kijk, ik houd niet van absolute waarheden, its all relative. Maar er is een zienswijze die naar mijn mening lang niet genoeg overwogen wordt. Één die ten grondslag ligt aan zaken als het collectief onderbewustzijn.

Wij zijn, ieder als persoon, een overlappende reflectie van verschillende grotere zaken. Ik ben een reflectie van een lange lijn Schroders’en, maar ook van een Zeeders lijn. Ik ben een Terschellinger, met alle lading die dat mij mee heeft gegeven, maar ook een Nederlander. Ik ben een Zusje-Van-Licht supporter, een Vaper, een Heiden, een roker, een festival-vrijwilliger en een baarddrager. Elk van deze aspecten en nog veel meer hebben een spirituele of energetische dimensie, een soort gemeenschappelijke bron van ervaringen, overtuigingen en emoties. Ik put uit elk van de bronnen, voeg er mijn eigen ervaringen aan toe, en verwerk de ervaringen/lessen die uit hun komen.

Natuurlijk put ik niet evenveel uit elke bron. Ik ben veel minder relevant een Vaper dan dat ik een Heiden ben, bijvoorbeeld.

 

Ik denk dat het goed zou zijn voor veel mensen om te ontdekken uit welke bronnen ze het meeste putten. Om inzicht te krijgen waar bepaalde aspecten en neigingen vandaan komen. Ik denk dat we op die manier veel meer kunnen leren begrijpen waar we eigenlijk mee bezig zijn en hoe we er het beste mee bezig kunnen worden (en zelfs een beter beeld kunnen krijgen over wat ”het beste” is!)

 

Reincarnatie, vooral binnen de famillielijn, wordt er vaak bijgehaalt. Maar ik zou dat principe dus breder willen trekken. Niet alleen conflicten uit een verleden, maar ook gedeelde situaties in het heden. Niet elk van deze ”putten” is even makkelijk te vinden of te benoemen, maar het is de moeite waard om te proberen.

 

wellwellwell

 

 

Advertenties

Hughinn en Mughinn als zeemeeuwen

De verhalen die we uit de Edda’s hebben geven ons de volgende feiten.

  • Wodan offerde zijn oog aan de Mijmeraar voor een dronk uit Mijmeraars bron. Dit deed Wodan als één van zijn vele avonturen met als doel zijn immense wijsheid en kennis te vergroten.
  • Wodan heeft twee raven, wiens namen meestal vertaald worden als gedachte en geheugen. Naar het schijnt klopt Gedachte voor Hughinn vrij goed, maar is Mughinn een stuk lastiger. Geheugen, gedachte, maar ook verlangen of behoefte past. Hoe het ook zei wordt gezegd dat deze raven alle werelden overvliegen en Wodan allerlei informatie over wat er allemaal gaande is in de oren krassen.

 

Deze raven worden door veel mensen tegenwoordig gezien als een soort onderdeel van de geest van Wodan, die Wodan door middel van een soort sjamanistische handeling kan laten reizen. Over hoe dit exact zit en elke leuke Noors/Germaanse of spirituele termen je erop kan loslaten kan je een ander (waarschijnlijk veel minder interessant) blogje schrijven.

Raven Kaldera, en verschillende anderen hebben de UPG dat deze raven onderdeel zijn van wat de Mijmeraar gaf als betaling voor dat oog. Dit komt in geen van de overlevende bronnen terug maar kan ik zelf wel plaatsen.

Dit allemaal als gegeven beschouwd. Volgt hier een persoonlijke gedachtegang.

De Goden zitten naar mijn weten niet vast in aardse concepten van diersoorten en dergelijke, de verhalen zijn beelden die bepaalde volken hadden om het allemaal een beetje begrijpelijk over te laten komen. De sociaal culturele filter zit al in de kennis en inzichten die een mens binnenkrijgt van de Goden, laat staan in hoe diegene dit beschrijft aan volksgenoten. Raven zijn, onder andere, bekende lijkenpikkers. In een periode waar Wodan geliefd danwel gevreesd was door zij die ver van huis zouden gaan sneuvelen op slagvelden, zijn Raven een bekend en logisch zinnenbeeld.

 

Maar ik en de meeste anderen die deze Goden vandaag de dag leren kennen, zijn geen krijgers. Onze wereld is verandert, de link tussen Wodan en raven zit natuurlijk diep, en ik zal nooit ontkennen dat deze op verschillende lagen waar en zinvol is, maar hier is een ander zinnebeeld. Ik hoop dat ik deze zo weet te beschrijven dat anderen er wat aan hebben.

 

Denk aan een schier eindeloze zee, van horizon tot horizon zie je alleen water. Op het eerste zicht is het erg moeilijk om te zien waar het water maar een meter of wat diep is, en waar de diepte onpeilbaar is. Over dit water zweven de zeemeeuwen, veel zien hun als een symbool van vrijheid, maar ze worden gestuurd door andere krachten dan wij kunnen waarnemen. Krachten die wij zelden bereidt of in staat zijn te bevatten.

Terwijl je kijkt naar deze wezens, die schijnbaar zo doelloos boven de zee zwerven, zie je ineens eentje naar beneden duiken. Ze komt al snel weer boven met een vis. Je kan weten dat deze vis dicht aan de oppervlakte zat, maar als je heel eerlijk bent, had deze vannuit jouw perspectief net zo goed van de zeebodem geplukt kunnen zijn. Je had nooit geweten dat deze daar zat, en ook als je het wel wist, had je er misschien helemaal niet voor gekozen. De meeuw brengt de vis naar je toe, smijt het voor je voeten of in je gezicht. Of je nu wilt of niet, je hebt die vis. Je krijgt van niemand instructie over wat je ermee aan moet. Je koos er niet voor, je wilt het waarschijnlijk helemaal niet eens, maar je krijgt het lekker terug.

 

De zee is een deel van je geest, de bron van de Mijmeraar, daar waar alle informatie en ervaringen van jezelf en zelfs de geschiedenis van voor jij ”jij” was ligt opgeslagen. Soms diep en soms tegen de oppervlakte aan.

De vissen zijn herinneringen en gedachtes, soms zijn ze rottend en stinkend, een andere keer springlevend en spartelend. De meeuwen zijn voor jou zoals de raven voor Wodan zijn, ze pikken deze visjes uit de zee voor je, gestuurd door je geheugen, door je gedachten, door je verlangens en behoeftes. Je kan deze meeuwen leren kennen, aanmoedigen om bepaalde vis te laten zitten bijvoorbeeld, of anderzijds aan jouw kant proberen te krijgen. Want ik geloof niet dat ze dat altijd zullen zijn. Net zoals je er niet van uit moet gaan dat je eerste gevoel ergens bij altijd ergens op zal slaan, of dat je verlangen naar iets (of iemand) slim is om op te volgen. Misschien is dat onderdeel geweest van de prijs die de Mijmeraar aan Wodan gaf, dat de raven aan zijn kant zullen zijn en aangestuurd kunnen worden.

Hoe dan ook, het lijkt mij een interessante gedachte om erbij te halen wanneer je weer eens ligt te wachten op de rustige slaap, en die meeuwen een rotte vis in je gezicht smijten.

 

 

 

 

Kijken door de ogen van de alziende, horen met de oren van de alhorende.

De bron van de mijmeraar is een schier oneindige put van wijsheid, inzicht, kennis. Het is uit deze bron (of zijputjes ervan) waar wij uit putten wanneer wij mijmeren, wikken en wegen, wanneer wij de tijd nemen om informatie en kennis te verwerken voordat we tot een conclusie of reactie komen.

Door te Mijmeren, maken we gebruik van kennis en ervaring, die ouder is dan wijzelf. Natuurlijke instincten, bovennatuurlijke inzichten, lessen uit de famillielijn, het zit er allemaal in. Wij voegen aan die bron toe door zelf te ervaren en bewust mee te maken.

 

Wodan bezat volgens de Edda’s een troon, van waaraf hij alles wat er in de negen werelden gebeurde kon overzien. Ook reisde hij altijd al veel, via zijn avonturen zag hij zaken die geen mens, god of Jotun ooit nog weer zou zien. Hij bezat een uniek perspectief.

Door zijn oog te offeren, kreeg de Mijmeraar toegang tot zijn aldoor toenemende ervaring.

 

Heimdall, de vaderloze zoon van negen moeders, was gezegend met onder andere het scherpste gehoor. Hij kon gras horen groeien en kon uit de echo’s van de ronstromende tijd de hoorn horen blazen die het einde der tijden zou inroepen.

Door zijn oorschelp op te eisen, kreeg de Mijmeraar toegang tot geluiden die door geen levend wezen voortgebracht kon worden. Maar ook tot de vertelde verhalen van alle volkeren.

 

Zo groeide de wijsheid van de Mijmeraar, en de waarde van zijn bron. Een bron waar wij allen, als we echt willen, wel een slokje van mogen. Indien we maar ons eigen offer geven.

Tijd, en Aandacht.

Mijmeraars bron

Alles is verbonden, vervlochten in de grote takken van die enorme boom die de Razende berijdt. Deze boom omvat alles wat voor ons bestaat, alle werelden die we kunnen leren kennen en oprecht begrijpen zitten ergens in deze onbevattelijke Taxus verstopt. Deze boom, dit kronkelpad tussen realiteiten, heeft drie grote wortels.

Één van die wortels eindigt in de bron van de mijmeraar. Een bron die dieper gaat dan mensen kunnen bevatten. Ergens in deze bron zit het scherpe gehoor van de deurwachter van het Azenhof, in een onbekend verleden geruild voor de wijsheid noodzakelijk voor de eeuwige wacht. Ook in deze duistere put geworpen is het alziend zicht van de Razende Heer, geruild tegen een teug van inzicht in het duisterste verleden en de onvermijdelijke toekomst.

Het is in deze bron waar wijsheden zijn verborgen, die alleen de grootmeesters in woorden waarlijk kunnen vatten, en die woorden zullen alleen door de meesters waarlijk begrepen worden. Wijsheden die voorbij de logica gaan, de boodschappen verborgen in het eeuwig tijdelijke, aan de rand van het oneindige. Dit alles en meer is daarin verborgen. Ergens in de diepte ligt de oorsprong van wat wij als ”leven” kennen, maar dichter bij de oppervlakte herkennen wij vaag de vormen van het lot, en heel misschien een stukje van onszelf.

 

Probeer het maar niet te begrijpen, deze bron. Door te begrijpen proberen we te claimen, te bezitten. Zoals Aas ooit Waan wou bezitten.

Waag het niet te negeren, deze bron. Door te negeren proberen we te smoren. Zoals Waan ooit Thurz wou smoren.

Laat ons gewoon mijmeren, verwerken, overdenken, peinzen. Niet om te begrijpen maar om te zien met het oog van Wodan, en te horen met het oor van Heimdal.

Heidense reputatie

Geen mens is een eiland, niets gebeurd in een vacuüm.

Ik ga het eens hebben over reputatie in een Heidense context. Ik kan wel wat (interpetaties van) bewijzen aanhalen om aan te tonen dat mensen het vroeger belangrijk vonden, maar eigenlijk wil ik het hebben over waarom wij het nu belangrijk moeten vinden! En dan nog niet eens mijn ideeën over een gedeelde Wyrd, maar puur ”seculair”.

We willen allemaal graag als individu benadert en beoordeeld te worden, zonder vooroordelen. Maar dat is gewoonweg niet reëel. Als jij zegt geen vooroordelen te hebben dan heb je of een gebrek aan zelfkennis of een enorm probleem. Het is gewoon zo dat we allemaal gedurende ons hele leven inschattingen maken. Die inschattingen doen we op basis van bewuste en onbewuste factoren. Herinneringen hebben een hele sterke rol hierin.  Als je als kind naar van een kruk bent gevallen, is de kans groot dat je hoogtes erg graag vermijdt. En als je telkens lastiggevallen word door dronken voetbalsupporters, is de kans groot dat voetbalfans minder gaat waarderen, bewust of unbewust.  Ik heb nogsteeds veel moeite met het op waarde inschatten van alles wat er met een vlaams accent wordt gezegd, omdat mijn hele introductie met de vlaamse tongval uit studio 100 kwam.

Het hebben van vooroordelen is ook helemaal niet erg, de meesten komen ook echt wel ergens vandaan, het is wel essentieel om er bewust van te zijn dat je ze hebt en proberen te achterhalen waar je dat (bewust of onbewust) op baseert.

Vooroordelen zijn 1 van die dingen die gewoon bij de menselijke geest horen, misschien vind je het helemaal niet eerlijk maarja, ik vind het ook niet eerlijk dat ik moet knipperen. Soms is het niet relevant wat we eerlijk vinden of niet, welkom in het echte leven, no refunds.  We moeten dus leren leven met vooroordelen, niet alleen onze eigen maar ook die van anderen.

Ik noem even een voorbeeld. Ik heb veel verhalen gehoord van jongere vrouwen die bij het uitgaan het graag zagen dat er metalheads in de kroeg zaten. Want zij hadden de ervaring dat metalheads hun niet zouden lastigvallen, maar vaak wel klaarstonden voor een leuk gesprek. Zonder dat de dame in kwestie meteen de verplichting kreeg met die jongen in bed te duiken.  Dit is een voorbeeld van wat er gebeurt wanneer individuen binnen een groep zich om wat voor reden dan ook als goede ambassadeurs van hun groep opstellen. Natuurlijk weten we allemaal dat het zijn van Metalhead niet uitsluit dat je een sekistisch, kinderachtig sukkeltje bent, maar dat is niet waar deze vrouwen nu vanuit gaan wanneer ze er een tegenkomen.

 

Wij als Heidenen zijn een kleine minderheid. Ook al hebben we een brede naam waarvan de gangbare betekenis is ”iedereen die zichzelf Heiden noemt”, we zijn klein. Wanneer we onszelf herkenbaar maken als Heiden zijn we voor veel mensen een ambassadeur van alle Heidenen. Grote kans dat de ander niet veel ervaring heeft met Heidenen dus gaat diegene zijn/haar mening enorm beïnvloed worden door zijn/haar beeld van jou. Dit is één van de redenen waarom we sterk moeten optreden tegen racististen e.d. binnen onze gelederen.  Als jou ervaring van bijvoorbeeld Noorse symboliek is dat het in tattoo vorm de vleeszakken van dit soort tuig bedekt, dan ga je je bijzonder oncomfortabel voelen bij een serveerster, leraar of hulpverlener met dergelijke tattoo’s of sieraden. Terecht of niet, bewust of onbewust. En dit is niet uit de lucht gegrepen. Elke Heidense internetgroep moet zich bewust distantiëren van racistisch tuig, omdat ze proberen te binnendringen, en het karakter van de groep willen veranderen in hun kweekvijver. Het is niet genoeg te zeggen dat je niet racistisch bent. Racisme (ook subtiel), homohaat, Transhaat, Xenofobie, dit zijn zaken waar we het niet beleefd oneens over moeten zijn, maar duidelijk moeten maken, rot maar een tyfus eind op. Ik wil die nare bijsmaak NIET bij mijn geloof hebben, ik wil niet dat mensen zich met recht onveilig voelen wegens hun geaardheid o.i.d., nergens niet, maar al helemaal niet bij een groep waar ik zo sterk mee samenhang!

Dit is natuurlijk 1 extreem voorbeeld, maar we zitten met meer issues.

Ik ben Germaans Heiden, en ik verberg dat niet bepaald. Maar ik vind veel zaken aan het huidige Heidendom wel een beetje jammer.

Het Germaans Heidendom moet meer zijn dan LARPen. Ik leef in het hier en nu, en mijn religieus wereldbeeld moet dus ook op het hier en nu van meerwaarde zijn. Escapisme is natuurlijk geweldig maar MAG niet de grootste meerwaarde zijn van het Heidendom. Hoe vaak heb ik wel niet moeten uitleggen dat ik niet doe alsof, dat ik niet Vikingertje speel, maar dat dit dadelijk mijn geloof en wereldbeeld (voor een groot deel) is. Openbare groepen, websites en andere informatiebronnen rond het Germaans Heidendom zitten vol met romanistisch Viking beeldmateriaal (en die verrekte memes). We maken zo een consistent beeld dat het Germaans Heidendom vooral is voor zij die graag doen alsof ze in een geïdealiseerd verleden leefden. De wijsheden die ik in het Germaans Heidendom vind zijn ook (juist!) in deze samenleving van toepassing en nuttig. Bijvoorbeeld bij rituelen, sommigen dragen alledaagse kleding, anderen historische tunieken en dergelijke. Natuurlijk heb ik geen recht om anderen te vertellen wat wel of niet te doen, maar waarom niet in moderne, formele kleding? Je houd het bijzonder, je maakt er een gelegenheid van, je toont inzet, maar wel in een moderne context!

 

Hier is de crux van het hele verhaal. Of je wilt of niet, wat je zegt of doet, beïnvloedt hoe mensen jou zien. Hoe mensen jou zien beïnvloed hoe mensen ons zien. En dat kan echte, erge gevolgen hebben.   Mensen die niet voor hun geloof durven uit te komen op hun werk of in hun gezin uit angst om niet serieus genomen te worden, of erger.

Dus laten het Heidendom in de moderne praktijk brengen. Eer Wodan door wijsheid te zoeken en door je met volle overgave in je passies te gooien, eer Tiwaz door op te staan voor rechtvaardigheid, eer Njord door de (*kuch* wadden *kuch*)zee te beschermen. Eer Donar door duidelijk, eerlijk en wijs te zijn, eer Freya en Freyr door nét even wat liefde en welvaart de wereld in te helpen, eer de Mijmeraar door nuttig te mijmeren, eer de aarde door verantwoordelijk met het leven erop om te gaan, eer het universum door je kracht nuttig toe te passen!

Eer de vaettir door je rotzooi op te ruimen, respect te tonen voor ALLE plaatsen waar je heengaat.

Eer je voorouders door hun reden te geven trots op je te zijn.

Ruim je eigen rotzooi op, leer van een ander wereldbeeld, zorg ervoor dat mensen bij Heiden denken aan iemand die verantwoord is, inzicht heeft en toont, leert, humor heeft en bovenal een goede invloed is.  Ik wil dat we trots kunnen zeggen dat we Heiden zijn, ik wil dat men begrijpt waarom we daar trots op kunnen zijn.

Dus nu allemaal, met de borst vooruit, in koor, ”MAKE HEATHENRY GREAT!”. Niet vanwege wat het was, maar vanwege wat het kan zijn, behoort te zijn, zal zijn!

 

 

 

 

 

 

 

De Mijmeraar

Ik zit weer eens veel te denken aan de Mijmeraar. Mímir in de Noordse mythologie.

Ik kan nog niet echt aanwijzingen vinden van zijn cultus op continentaal Germania, maar toch begint hij me steeds meer aan te trekken.

Hij is de bewaker van de bron der wijsheid, waar Wodan zelf zijn oog uit zijn kas voor moest trekken om er een hoornvol uit te drinken. Hij is het wiens hoofd een belangrijke raadgever is voor diezelfde Wodan. Maar wat is hij voor ons mensen?

Volgens mij kan je hem in je leven uitnodigen door bewust te mijmeren. Reflecteren op het verleden, de toekomst en het heden overpeinzen, alle relevante informatie die je hebt verwerken. In die zin denk ikzelf vooral aan het niet laten meeslepen door emoties van het moment, niet reageren op een tijdelijke omstandigheid. Veel kan verloren gaan door niet tijdig reageren, door af te wachten. Maar dat is de prijs die betaald dient te worden voor de wijsheid.

Ik denk bijvoorbeeld aan de vele avonturen die de legers van het Westen in het Midden-Oosten hebben beleefd. Er wordt gereageerd op een beeld van een huidige situatie. Een heerser wordt van zijn troon gestoten, en dat was hem dan. Er is geen werkbaar plan om het land weer te laten heropbouwen, om de bewoners vertrouwen te geven in de toekomst, om stabiliteit en veiligheid te garanderen. Het gevolg is telkens even tragisch als voorspelbaar. De groep die je bewapende zijn de nieuwe vijanden.

De Mijmeraar roept op om niet direct te handelen, maar eerst een duidelijk plan van aanpak te hebben, eerst te wikken en wegen.

Ik heb wat dingen opgezocht van mensen die met hem werken. Volgens deze beoefenaars (waarvan ik er geen zelf ken) vraagt hij vaak een hoge prijs, die soms niet zo hoog lijkt op het eerste zicht. Één iets dat mij opvalt is dat er blijkbaar gevraagd word om zijn ´´ogen´´ in de wereld te zijn gedurende een dag. Wanneer alles wat je ziet ook door hem wordt gezien. Dit klingt enorm als het concept ´´horsing´´ waar een Godheid een menselijk lichaam in verschillende mate ´´berijdt´´. Zoals tijdens een cerimoniele dans bij verschillende natuurstammen, of wat er bij moderne famillieopstellingen gebeurt.

Iets anders dat mij enorm facineerd is een thema van leegte, of ultieme eenzaamheid. Voorbij het verlaten voelen, voorbij kwetsbaar, bang en eenzaam zijn. Het gevoel te hebben op geen enkele wijze in contact te staan met wie dan ook. Dit kan komen omdat Mijmeren iets is dat je alleen doet, het is praten zonder met iemand anders te communiceren. Het past ook sterk bij een bredere tradities van Orakels, die telkens buiten de maatschappij stonden. Niet gebonden waren aan de regels van enige rang of stand, en geen famillie verplichtingen hadden.

Een ander aspect is het uitschakelen van de zintuigen. Er zijn tegenwoordig een soort van afgesloten badkuipjes, waarin je kan drijven zonder iets te zien, horen, ruiken of voelen. Compleet afgesloten van de wereld. Het schijnt enorm te helpen bij visualiseren of anderzijds mediteren. Je zou kunnen zeggen dat je het pad volgt van het hoofd van De Mijmeraar.

Uiteindelijk denk ik dat meer invloed van de Mijmeraar nodig is, bij de wereld als geheel, bij het Heidendom zoals ik het nu ken en in mijn eigen leven. We moeten leren onszelf te behandelen als een wijze, grijze raadgever. Om niet te snel en te veel te willen, om ons niet te laten leiden door driften en temporale emoties. We vergeten veel te vaak om afstand te nemen van het moment, of van onze eigen positie.

Sluit je ogen, haal diep adem, ga RUSTIG door alle relevante informatie die je hebt heen, en maak daarna een besluit.